فرهاد حاج میرزائی فعال حقوق کودکان خیابانی و بی سرپرست در شهر سنندج ، در ۱۲ دی ماه ۱۳۸۶ در مطب دندان پزشکی دستگیر و به مدت ۳ ماه بی خبری خانواده از سرنوشت نامعلوم او بی اطلاع بودند .

همزمان با دستگیری وی اینجانب محی الدین حاج میرزائی پدر وی در سن ۷۵ سالگی دستگیر و مدت ۴۸ ساعت در بدترین شرایط و سرمای چندین درجه زیر صفر در بازداشتگاه بودم .

به قرار اطلاع و شنیده ها فرهاد در بازداشتگاه تحت سخت ترین شرایط و شکنجه های غیر انسانی قرار داشته و کلیه وی آسیب دیده و همچنین چشم او را در اثر کتک و شکنجه ها دچار خونریزی و آسیب دیدگی شده است .

وی نزدیک ۶ ماه در بازداشت موقت بدور از دسترس و داشتن وکیل در زندان اوین بسر می برد. از امضای وکالت نامه و ملاقات وکیل وی آقای رمضان حاجی مشهدی به نام برده تاکنون جلوگیری به عمل آمده است . از آنجایی که شکنجه طبق قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و اعلامیه های حقوق بشر و میثاقهای ممنوع می باشد .

ما خواستار آزادی وی و تنظیم وکالت نامه و مراجعۀ وکیل به دادگاه و مطالعه پرونده و برگزاری دادگاه علنی با حضور هیئت منصفه طبق اصل ۱۶۸ قانون اساسی هستیم .

مقامات امنیتی وی را متهم به ارتباط با گروههای کمونیستی خارج از ایران و ارتباط با خارج می نمایند ، ضمن تکذیب این موضوع وی صرفا مدافع حقوق کودکان بوده و آرمان و انگیزه وی شرافتمندانه می باشد  .

از خانم لوئیز آربور کمیسیر عالی حقوق بشر ، عفو بین الملل و سازمانهای بین المللی حقوق بشری خواستار کمک و اقدام مصرانۀ آنها در آزادی فرزندم می باشم .

محی الدین حاج میرزائی

۷ مرداد ۱۳۸۷